ASUS vs Lenovo – pozwólcie, że Was wyręczę

 

Z minusów, poza wspomnianym wyżej ekranem (ok, nie jest minusem, ale jest zdecydowanie najsłabszą pozycją na tle konkurencji), wymienić należy system operacyjny i cenę. Nie wierzcie w bajki o konsolowym doświadczeniu, bo póki co jest to tylko slogan i warstwa pudru na najzwyczajniejszym w świecie Windowsie 11. I jeśli śledzicie rynek handheldów, to wiecie, z czym wiąże się obecność Windowsa… System operacyjny jest niesamowicie wszechstronny i pozwoli Wam odpalić niemal wszystko, co tylko sobie wyśnicie. Tyle tylko, że jak coś jest do wszystkiego, to… wymaga konfiguracji i częstych aktualizacji. I tu niestety nakładka od Xboxa przestaje się sprawdzać, bo zwykłym Windowsem dostajemy po oczach zdecydowanie za często, czy to przez błędy, czy przez potrzebę aktualizacji w kilku różnych aplikacjach. Obsługa softu na małym ekranie bez myszki i klawiatury nie jest czymś, co chcę robić po całym dniu pracy. Fakt, że ekran jest dotykowy również niewiele zmienia, bo jest za mały i nie sprawia, że nawigowanie po okienkach jest wygodne. A też nie po to kupuję handhelda, żeby podpinać do niego myszkę i klawiaturę… Producent mógł się pokusić chociaż o dodanie jakiegoś touchpada… albo o automatyczne dostosowywanie sterowania w zależności od sytuacji. Bo to nie jest tak, że jak wywali Was do pulpitu, to możecie sobie operować prawą gałką jak myszką. Możecie, ale dopiero jak ręcznie (!) przełączycie odpowiednie ustawienie w nakładce ASUS-a. Bo wspominałem, że nakładka od Xboxa nie jest jedyną, prawda? Tak, tak – na standardowym Windowsie mieszkają sobie nakładka ASUS-a i nakładka Xboxa. Obie pozwalają grzebać w ustawieniach handhelda i wybierać aplikacje, ale problem w tym, że inżynierowie obu nakładek chyba ze sobą za bardzo nie rozmawiali, bo i nakładki średnio się komunikują… To, że przestawicie coś w jednej, nie oznacza, że wyświetli się w drugiej… I takich mniejszych i większych bugów jest tu na pęczki, niestety.

Ot przykład – próba odpalenia pierwszej gry. Licząc na pierwsze dobre wrażenie, wybrałem Gears of War Reloaded, które miało być flagowym tytułem skrojonym pod ASUS-a. I niestety znowu kubeł zimnej wody i doświadczenie, którego nie spodziewałem się po sprzęcie premium i to już na etapie pobierania. W moim przypadku wystąpił „nieoczekiwany błąd” i sugestia, żebym „spróbował później”. Serio, mam teraz wolne 30 minut i chcę zainstalować grę i zagrać teraz, a nie później… Gdy w końcu gra się zainstalowała i ponoć odpaliła, to niestety UI mnie do niej nie przeniósł i musiałem kminić, jak zrobić to manualnie. Gra działała w tle, słyszałem muzykę z menu, natomiast na ekranie wciąż miałem menu apki Xbox informujące mnie, że grę URUCHOMIONO… Dzięki! Tej wiedzy potrzebowałem…

Rozumiem, że software pewnie z czasem będzie działał lepiej, ale nie zmienia to faktu, że z niesmakiem myślę o wydaniu około 4 tysięcy nadwiślańskich złotych na półprodukt czy wersję beta, czegoś, co powinno po prostu działać. W moim odczuciu te wszystkie bolączki oprogramowania, ta ciągła konfiguracja, szukanie rozwiązań i aktualizowanie wszystkiego w pierdyliardzie miejsc dyskwalifikują sprzęt jako handheld czy konsolę, bo użytkownicy tychże w ogóle nie powinni się przejmować takimi mankamentami, ba, myślę, że świadomie nie chcą! Powinni dostać dopracowany produkt out-of-the-box, który po prostu działa. I może wówczas cena byłaby usprawiedliwiona. Na ten moment nie jest.

Podsumowując produkt ASUS-a:

Co mi się podobało 👍:

• Specyfikacja na tę chwilę jest najmocniejsza na rynku. Ten sam procesor jest też wprawdzie w Legion Go 2 i MSI Claw, ale wariant w Ally X jako jedyny ma implementację uczenia maszynowego. Czas pokaże, jak wpłynie to na gry.
• Potężna bateria, szczególnie w zestawieniu z zastosowanym w konsoli ekranem. Granko na baterii jest tu długie!
• Świetna ergonomia. Mimo sporej wagi ręce się nie męczą. Wszystkie przyciski są dokładnie tam, gdzie być powinny
• Nakładka Armoury Crate od ASUS-a. Szybkie ustawienia pod stosownym przyciskiem. Działa lepiej niż nakładka Xboxa 😉
• Łatwe mapowanie przycisków, na przykład, żeby szybko zrobić screena.
• Bardzo dobra kultura pracy.
• Świetne głośniki. Na rynku handheldów obecnie nie ma lepszej propozycji!

Co mi się nie podobało 👎:

• Nakładka Xboxa. To tylko warstwa pudru na standardowym Windowsie. Póki działa, działa OK i jest wygodna w użytkowaniu, o ile nie wpadniecie na pomysł opuszczenia ekosystemu XBoxa. Odpalenie Steama i innych sklepów wiąże się z przełączeniem na zwykłego Windowsa, gdzie zewsząd atakować będą wyskakujące okienka, a sterowanie woła o pomstę do nieba. Nakładka również nie sprawdza się wcale w przypadku błędów Windowsa lub aktualizacji. Najlepszym rozwiązaniem jest podpięcie myszki, ale czy po to kupuje się handhelda?
• Zawartość opakowania. Mamy tu sprzęt za prawie cztery koła i w zestawie znajdziemy ładowarkę i jakąś śmieszną podstawkę z papieru. Sprzęt za taką kasę aż się prosi o stosowny hardcase. Valve zrobiło to lepiej.
• Ekran. Sprzęt pozwala grać w masę świetnych gier w wysokiej jakości, ale ekran kompletnie tego nie oddaje, bo jest mały i wyprany z kolorów. Nie jest też OLED-em, ale powiedzmy, że na nieskończony kontrast można przymknąć oko… OLED znacząco zwiększyłby też koszt urządzenia (jak w Lenovo Legion Go 2). Matryca jest błyszcząca, ale można temu zaradzić stosownym szkiełkiem.
• Inne oblicze standardowego Windowsa: konsole mają zupełnie inne UI, dedykowane sprzętowi o zamkniętej architekturze. Dają wrażenie odcięcia, pozwalają obcować z czymś innym niż to, co widzimy na co dzień (na przykład w pracy). Tutaj niestety te wszystkie wyskakujące pop-upy, dźwięki powiadomień tak bardzo przypominały mi pracę, że o pełnej imersji nie było mowy. Dość powiedzieć, że raz spróbowałem zalogować się do konsolki PIN-em do mojego pracowego lapka xD Jeśli chcesz odpocząć po ośmiu godzinach pracy przy kompie, to lepiej rozważ inny zakup lub zainstaluj na XBoksie Bazzite’a.

A dźwięk? Jest donośny, bo taki być musi, ale startu do propozycji ASUS-a nie ma. Jeśli macie dobrej jakości słuchawki, to pewnie będzie to dla Was lepsze rozwiązanie niż poleganie na głośnikach wbudowanych w korpus konsoli. I tu możemy przejść do jednej z głównych bolączek Lenovo, czyli do pracy systemu chłodzenia. System spełnia swoje zadanie, to na pewno, ale w trybach Performance i Custom robi to tak potwornie głośno, że albo sięgniecie po wspomniane już słuchawki, albo będziecie musieli rozkręcić głośniki do maksimum. I to jest rzecz, która trochę nie mieści mi się w głowie. W aplikacji Lenovo pod Windowsa jesteśmy w stanie dopasować pracę wiatraków tak, żeby nie były przesadnie głośne, a wciąż wykonywały swoje zadanie. Testerzy wykazali, że w tych samych grach pod tym samym obciążeniem wyniki mogą być porównywalne przy dużo niższych decybelach. Wciąż czekam, aż pojawi się działający plugin pod SteamOS, który pozwoli okiełznać zapędy systemu chłodzenia, ale jak dotąd takowego nie znalazłem. Szkoda, bo żeby skorzystać w pełni z dobrodziejstw procesora i zagrać w bardziej wymagające gry AAA, tryby Performance i Custom są wręcz imperatywne. Na ten moment rozwiązaniem najbardziej komfortowym jest próba dopasowania gry pod tryb Balanced…

Nie sposób też nie wspomnieć o baterii. To pięta achillesowa większości przenośnych PC i nie inaczej jest w przypadku Lenovo, niestety. Oczywiście granie w mało wymagające gry pokroju Stardew Valley spokojnie pozwala na bardzo długie sesje rzędu 5 czy nawet 6 godzin w trybie Low-Power. Tryb Balanced pozwala osiągnąć wyniki zbliżone do Steam Decka, czyli jakieś 2–2,5 h. Za to tryby Performance i Custom potrafią wyzerować baterię w przeciągu godziny. Oczywiście w domowych warunkach granie w wyższych trybach nie jest problemem, o ile domownikom nie przeszkadza hałas, bo w razie potrzeby można dokończyć grę na kablu, ale już w podróży bateria wyczerpująca się po godzinie jest problemem, nawet przy relatywnie szybkim ładowaniu. Dlatego staram się trzymać na dysku przynajmniej 2-3 przyjemne gry, które nie obciążają sprzętu i pozwalają wydłużyć czas zabawy.

Tyle aspektów typowo sprzętowych, a jak jest z oprogramowaniem handhelda? Testowałem wariant SteamOS i, podobnie jak w przypadku Steam Decka, jestem zachwycony. To zdecydowanie rozwiązanie najbliższe konsolom i dające odpocząć od Windowsa, choć też niepozbawione kilku wad.

SteamOS działa w oparciu o Linuxa, ale nie daje tego po sobie poznać na pierwszy rzut oka. Po uruchomieniu system przechodzi do trybu Big Picture, prezentując bardzo schludny i czytelny UI, w którym użytkownik odnajdzie się błyskawicznie. Na ekranie głównym wyświetlają nam się gry, które niedawno kupiliśmy lub zainstalowaliśmy, a menu daje szybki dostęp do sklepu, naszej biblioteki, ustawień czy sekcji dot. pobierania. Do tego mamy osobne menu, pozwalające w locie dopasowywać konfigurację sprzętu, wybierając tryb wydajności, jasność ekranu, głośność, urządzenia Bluetooth itd.

W momencie testowania kilka podstawowych funkcjonalności nie działało jeszcze najlepiej, ale od tego czasu Valve wprowadziło stosowne aktualizacje. W zasadzie czekam jeszcze tylko na możliwość pobierania gier przy wyłączonym ekranie i oczywiście dostosowywania systemu chłodzenia. Wszystkie pozostałe funkcje systemu operacyjnego działają tu tak samo jak w Steam Decku, a na chętnych czeka całkiem pokaźna biblioteka pluginów, które jeszcze bardziej poprawiają doświadczenia z użytkowania. SteamOS również ma tryb pulpitu, dzięki któremu wspomniane pluginy zainstalujemy. I nie będzie to przesadnie trudne, bo społeczność SteamOS od lat dzielnie wspiera platformę i dzieli się poradami i uwagami, więc jeśli napotkacie jakiś problem lub nie będziecie wiedzieli, jak coś zrobić, to na pewno znajdziecie stosowny temat w odmętach Internetu. Desktop mode w Lenovo działa w moim odczuciu o niebo lepiej niż Windows w Ally X, ale jest przy tym nieco trudniejszy w nawigowaniu niż w przypadku Steam Decka, bowiem zamiast dwóch potężnych touch padów znanych ze sprzętu Valve, Lenovo dało nam niemal mikroskopijny odpowiednik. Wciąż jednak można korzystać z analogów, więc biedy nie ma.

Czy w SteamOS czegoś mi brakuje? Wielkim nieobecnym jest na pewno Game Pass, choć w teorii można odpalić gry z GP za pośrednictwem GeForce Now – jeśli chcecie się babrać w dodatkowy abonament i nie przeszkadza Wam, że gry są jedynie streamowane, rzecz jasna. Na szczęście biblioteki pozostałych dużych graczy pokroju Epica czy GOG-a da się skutecznie podpiąć pod SteamOS, korzystając z takich wtyczek jak chociażby Unifydeck. Działa to bardzo sprawnie!