DC: Bohaterowie i złoczyńcy #21-23

Dla niewtajemniczonych

Firma Hachette postanowiła wypuścić DC: Bohaterowie i złoczyńcy, kolekcję poświęconą ważnym postaciom i wydarzeniom z Uniwersum DC, a każdy tom to starannie wyselekcjonowane opowieści. Twarda oprawa, wysoka jakość, tematyczne felietony z rysem historycznym. Planowo sto numerów i wspaniała nagrzbietowa panorama.

DALEJ MOGĄ MIESZKAĆ SPOILERY. ŻEBY NIE BYŁO.

Tom 21

Tym razem sus do przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, kiedy to ukazała się 3-odcinkowa miniseria redefiniująca origin story Katara Hola. Poznajemy szpetniejsze oblicze jego ojczystej planety Thanagar: podziały klasowe, okrucieństwo elit i bezwzględną walkę o władzę.

Ta opowieść o Hawkmanie (który oczywiście Hawkmanem jeszcze nie jest i jako taki w niej nie figuruje) ma się kompletnie nijak do tej z październikowego wpisu. Tam było awanturniczo-przygodowe sci-fi, a tutaj z każdej strony wylewają się ciężar, mrok i brud.

To stanowczo nie jest komiksowa rozrywka dla dzieciaka. Tutaj klimat jest o wiele bliższy opowieści o łucznikach z grudniowego wpisu, co nie dziwi, gdyż obie powstały w mniej więcej tym samym okresie i obie zostały wydane przez DC w prestiżowym formacie, który stanowił ukłon w stronę dojrzalszego odbiorcy. Zdecydowanie warto się zapoznać.

Tom 22

Grande finale cross-overu, o którym pisałem w poprzednim odcinku. Jak zakończy się starcie Supermanów? Czy Ziemia przetrwa, a jeśli tak, to która? Czy to możliwe, że złoczyńcy z całego świata jednocześnie wydostaną się na wolność? Co knuje Luthor? Który Luthor? Czy sprawiedliwość w końcu zatriumfuje… i jakim kosztem?

Mnóstwo pytań, czas poznać odpowiedzi!

Początkowo odrobinę ciężko było mi znów wrócić na właściwe tory, bo ponownie zostałem zalany falą postaci (w większości mi nieznanych) i wydarzeń na skalę intergalaktyczną. Ale szybko się ogarnąłem, przypomniałem sobie, na czym ostatnio stanęło i dałem się porwać tej jeździe bez trzymanki. Bo całkiem serio: to, co się tam wyprawia, sprawia, że czytelnik mentalnie (albo i nie) łapie się za głowę. Mają rozmach 😀

Co najbardziej zapadło mi w pamięć? Bez nadmiernego spoilowania: przeplatanie się osi czasów różnych Supermanów i zabawa historią alternatywną. To był mój highlight. Zeszyt specjalny o projekcie OMAC też super, szczególnie wątek Amandy Waller. A poza tym dość wysoko oceniam zeszyt specjalny poświęcony złolom, bo – zwłaszcza w początkowej fazie – potrafił mnie nieźle zeschizować tą atmosferą beznadziei i zaszczucia.

Ale wszystko było dobre, nawet bardzo. Nawet bardzo bardzo. A jak już wspominałem, mam ewidentną słabość do takich pompatycznych opowieści na przeogromną skalę.

Tom 23

Wracamy do jednej z największych ikon Uniwersum DC. Tym razem retrohistoria, która postawiła sobie za cel wypełnienie pewnych luk w genezie postaci Batmana. Jak właściwie doszło do tego, że Bruce stał się Mrocznym Rycerzem? Co konkretnie pchnęło go na tę ścieżkę? Tak, wszyscy wiemy, że morderstwo rodziców, ale czy wiemy, jak DOKŁADNIE wyglądała ta transformacja i jak najlepszy detektyw świata nabył te wszystkie umiejętności?

W tym momencie, rzecz jasna, wiemy. Ale ponad cztery dekady temu nie było to geekową wiedzą powszechną – i dlatego właśnie powstała Nieopowiedziana legenda.

Trochę biję się z myślami, bo z jednej strony uwielbiam Batmana i wszystko, co z nim związane, z drugiej strony bardzo mocno czuć, że narracja i dialogi powstały czterdzieści kilka lat temu, z trzeciej zaś strony… no tak się wtedy pisało, po prostu, więc można powiedzieć, że niczyja wina.

No ale dobra, muszę starać się być w miarę obiektywny i za sam fakt nostalgicznego rozczulenia nie mogę rozdawać najwyższych not. A zatem koniec końców:

Rysunki pochodzą z następujących komiksów: Infinite Crisis #5, Hawkworld (Volume 1) #1, Adventures of Superman (Volume 1) #649, Untold Legend of the Batman #1