DC: Bohaterowie i złoczyńcy #12-14

Dla niewtajemniczonych

Firma Hachette postanowiła wypuścić DC: Bohaterowie i złoczyńcy, kolekcję poświęconą ważnym postaciom i wydarzeniom z Uniwersum DC, a każdy tom to starannie wyselekcjonowane opowieści. Twarda oprawa, wysoka jakość, tematyczne felietony z rysem historycznym. Planowo sto numerów i wspaniała nagrzbietowa panorama.

DALEJ MOGĄ MIESZKAĆ SPOILERY. ŻEBY NIE BYŁO.

Tom 12

Z Shazamem jest wiecznie ten sam problem co z Frankensteinem, czyli że tak naprawdę chodzi o kogoś innego, niż się ludziom wydaje. Bo przecież tak naprawdę Shazam to czarodziej, dzięki któremu Billy Batson wszedł w posiadanie wielkiej mocy, a postać, w którą przemienia się Billy to Captain Marvel. No ale tak, zdaję sobie sprawę, że figurowanie jako Captain Marvel może być z przynajmniej dwóch względów dość problematyczne 😀 Być może dlatego w najnowszej serii wydawniczej Dawn of DC figuruje już jako The Captain.

(I tak, zdaję sobie sprawę z faktu, że w serii The New 52 Billy korzystał z miana Shazam, co nie zmienia faktu, że Shazam to nie on i już).

Kwestia nomenklatury za nami. Co zatem nas czeka w 12 tomie antologii Hachette? Najprawdziwsze origin story Kapitana Nieshazama: odwiedzimy tajemniczy egipski grobowiec, poznamy tragiczną historię rodziców Billy’ego, a także jego niewesołe obecne losy, dowiemy się, jak chłopak wszedł w posiadanie wielkiej mocy, a także kim jest Black Adam. To w części pierwszej. W drugiej zaś już klasyczne godzenie obowiązków szkolnych w ciele dzieciaka z obowiązkami superbohatera w ciele dorosłego – ot, dzień jak co dzień.

Troszkę mnie retrowość oryginalnego The Power of Shazam! przygniotła. Zwyczajnie było to dla mnie ździebko zbyt infantylne i mogłem całość odbierać jedynie w kategorii „Heh, ale się kiedyś tworzyło komiksy”, a nie normalnie chłonąć opowieść.

Ten dystans udało się nieco zmniejszyć, gdy z powieści graficznej przeszliśmy do komiksu cyklicznego, bo tam już zacząłem nawet mieć pewną radochę ze śledzenia zwariowanych perypetii Billy’ego. Bo te perypetie nie mogą nie być zwariowane, gdy mówimy o wielkim, napakowanym chłopie, który myśli i zachowuje się jak buńczuczny nastolatek, gdyż po prostu tym buńczucznym nastolatkiem jest. Myśli innymi kategoriami, jest naiwny, lubi się popisywać. I w tym kontraście tkwi swoisty urok, nie przeczę

Sympatyczne, humorystyczne czytanko.

Zdecydowanie polecam.

Tom 13

Ekipa archeologów odkrywa w Himalajach tajemnicze wrota z thanagarskimi inskrypcjami. Wezwani na pomoc Hawkman i Hawkgirl odczytują z wrót legendę niejakiego Thasaro, który stanowił potworne zagrożenie dla Thanagara, ich rodzimej planety, więc bogowie uwięzili go w magicznej urnie i skazali na wieczne wygnanie…
Po otwarciu wrót oczom wszystkich ukazuje się… wielka urna. Nikt nie wierzy w jakieś bajeczki, więc chyba można ją otworzyć, prawda? Prawda?!

Bardzo ładne, nieco hellboyowe rysunki to jedno, ale najbardziej w tym tomie kupiły mnie hektolitry klimatu klasycznego sci-fi rodem z lat 80 i ten taki delikatny vibe Indiany Jonesa. Igranie z pradawnymi siłami, patos, quasi-egipskie bóstwa, wizja zagłady na kosmiczną skalę… Ktoś powie, że sztampowe, ja powiem, że hołdujące klasyce.

I bardzo przyjemnie spędziłem czas.

Tom 14

W 1986 kultowy duet John Byrne i Dick Giordano dostarczył nam sześciotomowe origin story z najwyższej półki. Rasowy reset ikony uniwersum DC: od zagłady Kryptona, przez lata młodzieńcze, ważną rozmowę z przybranymi rodzicami, wyprawę do Metropolis, zdobycie posady w Daily Planet, nawiązanie relacji z Lois, nawiązanie relacji z Lexem, aż po odkrycie prawdy o swoim pochodzeniu. Czyli wszystko to, co sprawiło, że „Człowiek ze Stali” stał się tym, kim stać się miał.

Nie ukrywam, że ten numer antologii Hachette ma dla mnie przeogromny wymiar symboliczno-sentymentalny, bo to dokładnie od tej historii zaczęła się moja przygoda z komiksowym Supermanem. Wczesne lata dziewięćdziesiąte, wydawnictwo TM-Semic, ktoś kojarzy? 🙂 Zapewne tak. Superman w Polsce zaczął się od The Man of Steel i uważam, że nie mogło być lepszego początku.

Może i nie przeczytałem niczego nowego, ale ten powrót na stare śmieci zdecydowanie sprawił mi ogrom frajdy. Dla mnie to jest po prostu PRAWDZIWY Superman. Tak wyglądający i tak się zachowujący. Nic a nic się ta historia nie zestarzała.

A tom z gościnnym udziałem Batmana to czyste złoto. Jak nie platyna wręcz.

Rysunki pochodzą z następujących komiksów: The Power of Shazam! (Volume 1) #4, Legend of the Hawkman #3, The Man of Steel #1